Begraven of cremeren?
Een van de belangrijkste beslissingen rond een uitvaart is de keuze tussen cremeren en begraven. Het komt soms voor dat nabestaanden niet op de hoogte zijn van de keuze van de overledene. Het is voor de nabestaanden dan vaak een moeilijke beslissing. Het kan rust geven als u deze keuze zelf hebt gemaakt; crematie of begrafenis.
Tegenwoordig kiest men ongeveer even vaak voor cremeren als voor begraven. Bij veel mensen is de keuze vanuit gevoel ingegeven. Als in een familie overledenen altijd al werden gecremeerd kan dat een reden zijn om ook te kiezen voor een crematie. Soms is de religieuze achtergrond van de overledene bepalend.Als u het zelf niet zo goed weet, dan kunnen wellicht de voorkeuren van uw nabestaanden u helpen een keuze te maken. Zo zijn er voor u een aantal kenmerken van de crematie en begrafenis op een rijtje gezet. Zo kunt u afwegen wat voor u belangrijk is.
Begraven
Begraven
Begraafplaats
Graf uitzoeken
Cremeren
Cremeren is een praktisch en hygiënisch proces: binnen 1,5 uur is de crematie afgerond.
De as kan worden verstrooid of worden bijgezet in een urnenmuur, urnentuin of bestaand familiegraf. Maar de as kan ook thuis worden bewaard. Ook is het mogelijk een deel van de as in een sieraad te verwerken.
De bijzetting duurt zolang als u dat zelf wilt. U kunt de duur van de bijzetting altijd verlengen of beëindigen. Ook kunt u de plaats van de bijzetting wijzigen als dat nodig is.
De kosten zijn laag.
Crematoria hebben vaak goede voorzieningen, zoals aula’s en condoleanceruimtes, en zijn niet weersafhankelijk.
As bestemming
De Wet op de lijkbezorging bepaalt dat het gehele uitvaartproces moet gaan volgens de (vermoedelijke) wens van de overledene. Hierbij hoort ook de as bestemming. Heeft de overledene geen keuze gemaakt, dan moeten de nabestaanden een bestemming aan de as geven. De aanvrager van de crematie is degene die daartoe opdracht kan geven aan het crematorium.
Algemene nis
De eerste maand na de crematie wordt de as bewaard in de algemene nis, de bewaarruimte van het crematorium. Dit is een wettelijk voorschrift.
Na deze maand is het toegestaan aan de as een definitieve bestemming te geven. Indien u meer bedenktijd nodig heeft, kan de termijn van de bijzetting tegen betaling worden verlengd.
Het is allang niet meer zo dat er bij begraven een gedenkplaats is en bij cremeren niet. Na de crematie zijn er vele as bestemmingen. De overgebleven as kan verstrooid worden, over land of over zee. Het is tegenwoordig ook mogelijk een mooie plek ter nagedachtenis voor de nabestaanden te realiseren (met of zonder as). Ook zijn er mogelijkheden een beetje as van de overledene te bewaren of bij u te dragen, bijvoorbeeld in een sieraad.
Het milieu
Zowel cremeren als begraven is belastend voor het milieu. Om deze belasting zo veel mogelijk te beperken, houden crematoria en begraafplaatsen zich aan strenge regels. In het Besluit op de Lijkbezorging zijn veel zaken geregeld om te zorgen dat het milieu zo min mogelijk wordt belast. Zo worden er eisen gesteld aan het materiaal van de kisten en aan de ovens van crematoria. Bovendien moeten alle crematoria in Nederland voor 2012 voorzien zijn van filterinstallaties.
Milieueisen kist
De kist en eventuele versieringen moeten aan de volgende milieueisen voldoen:
- De kist mag niet van een metaalsoort – inclusief zink – of bepaalde soorten kunststof zijn gemaakt (dit geldt ook voor de binnenbekleding).
- De kist mag wel bestaan uit massief hout of spaanplaat.
- Metalen of kunststof handvatten, sierschroeven en andere versieringen aan de kist moeten van buitenaf te verwijderen zijn. Houten versieringen kunnen blijven zitten.
Kleding
De kleding en de schoenen van de overledene kunnen ook milieubelastend zijn. Panty’s, plastic hoezen en onderleggers verteren niet in het graf en belemmeren daarnaast het verteringsproces van het lichaam. Door natuurlijke stoffen te dragen en schoenen achterwege te laten, wordt de belasting op het milieu beperkt.
Na de crematie
Na de crematie zijn de nabestaanden vrij om te kiezen wat de bestemming van de as van de overledene wordt. Bij bijzetting van de as komt de as uiteraard niet direct in het milieu. Bij verstrooiing wordt de as toegevoegd aan de bodem of de zee. Als de nabestaanden geen voorkeur hebben voor een bepaalde bestemming, dan is as verstrooiing op zee het minst belastend voor het milieu.